بعضی دردها…

بعضی دردها را نمی‌شود گفت. بعضی دردها باید ته دل‌ات بمانند و بماسند گوشه‌ی ذهن خسته‌ات. این‌قدر که جزئی از وجودت شوند و کم‌کم عادت کنی به وجودشان…

بعضی دردها را نمی‌شود گفت. نه این‌که نخواهی. دلیل‌اش این است که یا نمی‌دانی چطور بگویی یا اصلا گوش شنوایی نیست که بگویی و یا با خودت فکر می‌کنی که چیز خاصی نیست و همه به اندازه‌ی خودشان درد دارند و تو هم محکوم‌ای به تحمل شبانه‌روزی یک دنیا حرف که یک دنیا درد پشت‌اش خوابیده…

بعضی دردها را نمی‌شود گفت. فقط باید زندگی‌شان کرد…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *